allesfrans.com

  • CV: het fiscaal vermogen van een voertuig

    Een administratieve eenheid die de hoogte van de leges voor een kentekenbewijs bepaalt.

  • Franse kopen minder vlees bij de slager, maar ze consumeren meer!

    Deze toename van de individuele consumptie is gebaseerd op een toename van de vleesconsumptie buitenshuis.

  • Krachtige aardbeving in Drôme

    5.4: zulke hevige aardbevingen zijn zeldzaam in Frankrijk.

  • CV: het fiscaal vermogen van een voertuig

    Een administratieve eenheid die de hoogte van de leges voor een kentekenbewijs bepaalt.

  • Franse kopen minder vlees bij de slager, maar ze consumeren meer!

    Deze toename van de individuele consumptie is gebaseerd op een toename van de vleesconsumptie buitenshuis.

  
BeginpaginaOnze ervaringenOns verhaalOns thuis wordt FrankrijkWinter 2006 - We verhuizen - de eerste weken

Ons verhaal...

Winter 2006 - We verhuizen - de eerste weken

29 november 2006

Op 29 november is de dag aangebroken dat wij doen wat onze website zegt: Allez-Allier, ga naar de Allier. We hebben de afgelopen weken alles in dozen gepakt en om kwart voor acht in de ochtend staan de verhuizers met een verhuiscontainer voor de deur. De dag ervoor hebben we de auto en aanhanger al volgeladen met alles wat wij zelf meenemen, want alles wat de verhuiscontainer ingaat, wordt tot eind januari opgeslagen. Eerst willen we alles in Frankrijk aan kant hebben en extra opslagruimte creëren. Bovendien zitten we met de Kerst niet in een huis vol dozen.

Het vorige artikel in deze rubriek: Terug naar deel 1
Beoordeling:
1 stem
Bezoeken: 439
  • Druk dit artikel af
  • Email
  • Reactie
  • RSS

Om half twaalf is alles in de container geladen en vertrekken de verhuizers. Wij stouwen nog een paar laatste spullen in de overvolle auto en sluiten het huis in Rotterdam af. Over twee dagen passeert de verkoop bij de notaris.

We hopen dat we alles hebben gedaan wat we moeten doen. Vorige week hebben we ons al uitgeschreven bij de gemeentesecretarie, wat betekent dat we per 29 november niet meer in Nederland ingeschreven staan. Ook alle andere zaken hebben we afgehandeld - achter alles op onze actielijst staat OK.

Om twaalf uur rijden we uit Rotterdam weg. Om twee uur passeren we de Franse grens en zijn we in ons nieuwe thuisland. Om half negen zijn we in ons nieuwe thuis. De kachel gaat aan, we drinken een glaasje wijn en gaan gauw naar bed. Het einde van een hectische dag.
 

Donderdag laden we de auto en aanhanger uit en geven we alles een plekje. ’s Middags gaan we op bezoek bij de "Mairie" om ons in te schrijven. De gemeentesecretaresse herkent ons, de burgemeester staat er ook, maar weet pas later wie we zijn. Ze zijn beiden zichtbaar enthousiast als we vertellen dat we ons willen inschrijven. De burgemeester vertelt trots dat hij nu burgervader is van 145 inwoners; de secretaresse weet eigenlijk niet precies wat zij moet doen. Ze haalt een schrift tevoorschijn waarin ze snel het visitekaartje van de eerste kennismaking weet te vinden. Ze plakt ons nieuwe visitekaartje ernaast. We kunnen ons niet voorstellen dat dit de volledige formaliteit is - ze gaat nog verder uitzoeken wat er allemaal moet gebeuren.

Daarna rijden we naar de bank om daar onze adresgegevens en de inboedelverzekering aan te passen en een tweede bankpasje aan te vragen. Wanneer dit gebeurd is, rijden we naar de supermarkt om de koelkast te vullen.

Vrijdagochtend hebben we de eerste nachtvorst achter de rug. Wanneer ik in de auto stap om naar de bakker te rijden, wijst de thermometer 0o aan. Overdag klimt de temperatuur naar meer dan 10o en de volgende nacht wordt het niet kouder dan 9o. Het weer weet - net als in Nederland - nog niet dat het winter is. Ook in de tuin denken sommige struiken en bomen dat de lente eraan komt. Ook de bollen reikhalzen al naar de warme lucht boven de grond.

De eerste weken

Tijdens de eerste week is het vooral mistig. Het regent niet en ’s nachts zakt de temperatuur iets onder het vriespunt. Die week moet ik op dinsdag gaan werken in Versailles. Om half negen stap ik in de auto en een uur later ben ik al weer thuis. Er is een treinstaking en de eerste trein rijdt pas ’s middags. Ik kom pas ’s avonds op mijn werk aan, want de trein blijkt ook nog eens een uur vertraging te hebben. Ook daar zal ik aan moeten wennen. Van een collega krijg ik een telefoonnummer. Via een menusysteem vertelt het je precies of een bepaalde trein wel of niet rijdt.

Op vrijdag heb ik meer geluk en reis ik met de geboekte trein terug naar Moulins-sur-Allier. Zondag staat er weer een treinreis geboekt, nu voor ons beiden, want Hellen moet terug naar Nederland om nog twee weekjes te werken voordat ze in retraite gaat! Eerst hebben we nog twee dagen samen in Allier.

Op zaterdag gebruik ik het informatienummer dat ik van mijn Franse collega kreeg en waar we al bang voor waren, gebeurt: de trein naar Parijs rijdt niet, de trein van Parijs naar Rotterdam wel! We moeten de plannen wijzigen en met de auto naar Parijs rijden. Het lukt allemaal, ook de reis door Parijs. Onze GPS wijst ons vlekkeloos de weg naar Gare du Nord en een kwartier voor vertrek nemen we op het perron afscheid.

Twee weken apart

Nadat ik Hellen op het station heb afgezet, rijd ik door naar Versailles. Het komt allemaal prima uit, want ik moet maandagochtend vroeg al op kantoor zijn voor een training.
Op donderdagmiddag rijd ik terug naar huis. Het is alweer aardig afgekoeld, maar na twee uur heeft de kachel al voor een temperatuur van boven de 20° gezorgd. Op vrijdag werk ik vanuit huis - onze internetverbinding maakt dat mogelijk.

In het weekend ga ik in huis aan de slag. Enkele muren worden in de voorstrijk gezet en daarna van glasvezelbehang voorzien. Op zondag schilder ik ze. Ook de nis (de oude badkamerdoorgang) wordt aangepakt. De wanden worden geschilderd en daarna kunnen de glasplaten worden gemonteerd. We hadden ze in Nederland al op maat laten maken en laten harden.
Op zondag plaats ik ook nog plinten in de woonkamer en slaapkamer. Het ziet al heel wat meer -af- uit!

Op maandag rijdt de trein gelukkig weer. Tot woensdag werk ik. Daarna heb ik vakantie tot 3 januari.
Op woensdag heeft Hellen haar laatste werkdag. Ik reis ik van Versailles naar Rotterdam en we logeren die avond in een hotel in Rotterdam. Op donderdag doen we inkopen, want we willen die avond tijdens een etentje mijn ouders, onze kinderen, kleinkind en schoonkinderen goed verwennen.

Op vrijdagochtend vertrekken we naar Frankrijk. De auto van Hellen is helemaal vol, maar er is nog net genoeg plaats voor Tommie, onze kat die bijna vier weken in een pension verbleven heeft. Die avond is het echt allemaal definitief.

De vuurdoop

De eerste dagen is het echt wennen. Iedere dag hebben we nog het gevoel dat we op vakantie zijn en over een paar dagen weer naar Nederland terug moeten.

Het is Kerstmis. Er is hier iets meer kerstgevoel dan in Nederland - doordat de temperatuur permanent een paar graden onder nul blijft, is alles wit van de rijp. Wel doen de Fransen er alles aan om te laten zien dat het Kerstmis is - de versieringen aan en rond de huizen zijn nog uitbundiger dan vorig jaar.

Onze side-table staat vol met kaarten, zowel voor Kerst als voor de verhuizing. Er ligt ook een kaart bij van de burgemeester, die ons uitnodigt voor een nieuwjaarsreceptie op vrijdagavond 29 december.

Na een paar dagen begint
Tommie interesse te krijgen voor het buitengebeuren. Af een toe zit een buurkat
brutaal voor het raam.

We hebben verder niets meer gehoord van de secretaresse. Omdat we het niet helemaal vertrouwen gaan we langs de Préfecture in Moulins. Maar ook daar weet de portier ons niet meer te vertellen dan dat we een Carte Grise (een kentekenbewijs voor de auto) zouden kunnen aanvragen. Frankrijk heeft geen burgerlijke stand, of een persoonsregister.

Dan is het 29 december. Het is de hele dag al 10° en dus niet echt winter. Om zes uur kleden we ons om, benieuwd wat ons te wachten staat. We hebben het gevoel dat het wel belangrijk is dat we gaan, maar om nou te zeggen dat we er zin in hebben...

Het zaaltje is al redelijk gevuld. We zien vooral oudere mensen, een paar tieners en twee kinderen. In de ruimte - het oude klaslokaal - staan tafels in een U-vorm met daarop versiering en champagneglazen. Iedereen staat rond de tafels, zo’n beetje tegen de zijmuren. Wanneer er iemand binnenkomt, krijgt bijna iedereen een handje en/of twee zoenen. De gemeentesecretaresse komt naar ons toe en geeft ons een hand. De meeste mensen die binnenkomen geven ons ook een hand. De mensen die al aanwezig waren, werpen ons af en toe een blik toe. We hebben de indruk dat de meeste mensen wel weten wie we zijn! We gaan naar de burgemeester om hem een handje te geven.

Op een gegeven moment loopt de burgemeester met een aantal andere mensen naar de kopse kant van de tafels. Hij nodigt iedereen uit om iets dichterbij te komen staan, maar niemand voelt er voor om in de U-vorm te gaan staan. Dan pakt hij drie A4-tjes en begint hij zijn toespraak. Twee overleden mensen worden genoemd en daarna verwelkomt hij de nieuwkomers. Er zijn een viertal Fransen in het dorp komen wonen. Dan noemt hij ook onze namen- hij pauzeert even en kijkt onze kant uit. Wij stamelen een dankjewel.
In zijn toespraak bedankt hij de mensen die aan de restauratie van de kerk hebben meegewerkt en ook diegenen die hun huis voor de Kerst versierd hebben. Hij besluit zijn toespraak met de beste wensen voor iedereen.

Dan komt de champagne tevoorschijn en blijken er ook allerlei lekkere hapjes klaar te staan. Om de paar minuten worden ze ons aangeboden. Ook de champagnefles komt regelmatig langs, soms met een fles frambozenlikeur om er een "Kir Royal" van te maken. Een aantal mensen heeft interesse voor ons en we hebben een geanimeerd gesprek over allerlei onderwerpen. Na acht uur beginnen mensen te vertrekken en om kwart over acht vinden wij het ook welletjes. We gaan de burgemeester bedanken voor de uitnodiging en schudden ook onze gesprekspartners de hand. Een dame komt naar mij toe en stelt zichzelf voor als de vrouw van de burgemeester. We zijn blij dat we geweest zijn!

Het volgende artikel in deze rubriek:

  • Januari 2007

    Oud-en-Nieuw passeert weer in alle stilte. De enige knal komt van de kurk van de fles champagne.

Reacties

Huidige bezoekers: 12

Dit artikel staat in rubriek:
  • Ons thuis wordt Frankrijk

    In Ons Verhaal beschrijven wij onze ervaringen. Toen we er nog niet woonden, werd het verhaal na ieder bezoek aan de Allier uitgebreid met nieuwe tekst en foto’s. Nu beschrijven we de (voor ons) meest interessante ontwikkelingen.

     

    De volgende hoofdstukken vertellen over 29 november 2006, de datum dat we naar Frankrijk verhuizen en wat daarna gebeurt.

Verder in deze rubriek:
Trefwoorden
 

Allesfrans, ook voor:
  • Bouwen en verbouwen

    Alles over het bouwen en verbouwen van jouw huis in Frankrijk en hulp met de benamingen.

  • Verkeer en vervoer

    Afwijkende verkeersregels, autokeuring, invoeren van een auto

  • Diensten

    Verschillende soorten dienstverlening.

  • Nieuws

    Enkele subrubrieken met nieuwsberichten.

Allesfrans, ook voor:
  • Medisch

    Naar de dokter, de specialist, het ziekenhuis. Hoe werkt de zorgverzekering en hoe kom ik aan een nieuwe bril?

  • Energie

    Elektriciteit, olie, gas, kolen, zonne-energie, maar ook water.

  • Overheid

    Wat maakt de Franse overheid zoveel anders.

© allez-allier/allesfrans 2008-2019 | SPIP | Plan | Mention |